Pszczółki

Zajęcia zdalne dla przedszkolaków z grupy I "Pszczółki" :)

Jak wiemy, koronawirus zawładnął całym światem. Dzieci również przeżywają sytuacją. Ta książeczka może pomóc oswoić się dzieciom z tematem.

http://mamyprojekt.pl/koronawirus/

https://www.youtube.com/watch?v=lqZPR7ElHL8 – Biedroneczki – kropeczki 

Wirtualny spacer po zoo:

www.zoo.plock.pl>spacer

www.zoo.wroclaw.pl>zwiedzanie

www.zoo.zamosc.pl>wirtualny-spacer

Zwiedzanie Wirtualnego Muzeum Lalkarstwa http://teatrlalkitecza.pl/wirtualne-muzeum-lalkarstwa-kolekcji-baltyckiej-biblioteki-cyfrowej

Bajka - spektakl teatralny dla dzieci https://youtu.be/3vFr_54oMWo

Temat tygodniowy: Kiedy Ziemia źle się czuje? (23-29.03.2020r)

  1. Strażnicy przyrody
  • „Skarby Pani Ziemi” – zabawa doskonaląca zmysł dotyku

Rodzic umieszcza w pudełku lub w woreczku dary przyrody, jak: kamyk, patyk, listek, szyszka, piasek itp. Dziecko z zamkniętymi oczami rozpoznaje ukryte przedmioty, podając ich nazwę.

  • „Wolno czy nie wolno?” – rozmowa na podstawie ilustracji dostępnych w Internecie

Rodzic prezentuje dziecku zaśmiecone oraz czyste miejsca (las, łąka, plaża, zbiorniki wodne, park, góry itp.). Dziecko porównuje je i stara się określić, które są ładniejsze i dlaczego.

  • „Szanujemy naszą planetę” – burza mózgów (poszukiwanie odpowiedzi na pytanie:
    co należy robić, by chronić naszą planetę)

Rodzic zachęca dziecko do rozmowy, zadając pytanie: Co należy robić, by chronić naszą planetę? Jego wypowiedzi spisuje na kartce, tworząc mapę (każdą z nich przy oddzielnej strzałce). Następnie pokazuje przedmioty, znajdujące się w domu i zadaje pytania:

- żarówka: Jak możemy oszczędzać energię?

- umywalka z kranem: Jak możemy oszczędzać wodę?

- kosz na śmieci: Jak możemy zmniejszyć ilość śmieci?

  • „Oczyszczamy wodę” – zabawa badawcza

Rodzic przygotowuje w przezroczystych kubeczkach wodę zabrudzoną, np.: herbatą, watą, papierem, mąką. Tłumaczy, jak wykonać filtrowanie. Dziecko trzyma sitko nad pustą miską, rodzic leje zabrudzoną wodę z kubka na sito. Zadaniem dziecka jest obserwacja tego,
co zostaje na sitku i odpowiedź na pytania: Czy wszystkie zabrudzenia udało
się przefiltrować? Jak wygląda woda po oczyszczeniu?
(można przygotować sitka o różnej wielkości oczek, filtrować przez gazę)

  • „Smutna Ziemia” – praca plastyczna (w załączniku do wydruku)

Dziecko ozdabia szablon planety mieszanymi technikami przy użyciu dostępnych materiałów w domu (farby, papier kolorowy, plastelina itp.). Rodzic pomaga dziecku przy wykonaniu pracy, podsuwając pomysły i wzbudzając Jego kreatywność.

  1. Skąd się biorą śmieci?
  • „Trzy kolory”  - zabawa utrwalająca nazwy kolorów

Dziecko wyszukuje na prośbę rodzica w domu przedmiotów w kolorze: żółtym, zielonym
i niebieskim. Po kolei dotyka ich i nazywa.

  • „Tęczowe kosze” – słuchanie wiersza A. Frączek

Rodzic czyta dziecku tekst utworu. Następnie podejmują rozmowę na podstawie jego treści. Dziecko próbuje odpowiedzieć na pytanie: po o segregujemy śmieci? Na koniec zaprasza
do wspólnej zabawy. Rozkłada przed dzieckiem opakowania dostępne w domu: papierowe, plastikowe i szklane. Kładzie również wycięte z papieru kółka: żółte (plastik), zielone (szkło) i niebieskie (papier). Zadaniem dziecka jest umieścić przy danym kółku odpowiednie opakowania. Potem próbuje określić ich ilość poprzez zastosowanie określeń w zbiorach: mniej, więcej, tyle samo. Może też policzyć w miarę swoich możliwości zebrane w każdym zbiorze przedmioty. Te które, są już zużyte niepotrzebne, wyrzuca do odpowiedniego kosza na śmieci. Rodzic zaznacza dziecku ważność segregacji odpadów i w jaki sposób
takie działanie wpływa na środowisko.

  • „Echo” – zabawa słuchowa (identyfikowanie przedmiotów za pomocą dźwięków, które wydają)

Rodzic pokazuje dziecku: foliową torebkę, plastikowy pojemnik, metalową puszkę, folię aluminiową, drewniane patyczki. Pozwala dziecku dotykać je, żeby poznać odgłosy
jakie wydają. W następnej kolejności prosi dziecko o odwrócenie się, a sam manipuluje danym przedmiotem, robiąc „echo”. Zadaniem dziecka jest określenie jaki przedmiot trzymał rodzic w rękach.

  • Papierowy świat” – zabawa z wykorzystaniem kartek

Rodzi pyta dziecko, co można zrobić ze zużytej kartki (np. kiedy nie udał się rysunek),
żeby jej nie wyrzucać. Można ją zmienić w coś ciekawego. Demonstruje, jak wykonać wachlarz czy rożek na drobne rzeczy. Po ich zrobieniu bawi się nimi wspólnie z dzieckiem według własnych pomysłów.

  • „Papierowa orkiestra” – zabawa muzyczna z wykorzystaniem kartek papieru

Rodzic z dzieckiem siedzą na podłodze. Po włączeniu wybranego utworu klasycznego
(np. z platformy youtube) „grają” na kartkach papieru poprzez:

- uderzanie paluszkami, dłońmi w kartkę: delikatnie, mocniej, bardzo mocno;

- zgniatanie i prostowanie kartek;

- szeleszczenie;

- targanie.

Najpierw dziecko naśladuje czynności wykonywane przez rodzica, potem samodzielnie interpretuje utwór muzyczny.

  • „Segreguję śmieci” – karta pracy (w załączniku do wydruku)

Rodzic pokazuje dziecku zadanie do wykonania. Najpierw prosi o nazwanie opakowań
i podanie, do którego pojemnika należy je wyrzucić. Rodzic odczytuje napisy na koszach. Dziecko koloruje je odpowiednio na: żółto, niebiesko i zielono, a następnie linią łączy wybrany produkt z odpowiednim kontenerem na śmieci.

  1. Pudełkowy świat
  • „Do kosza” – zabawa dydaktyczna

Rodzic pokazuje dostępne na Internecie obrazki przedstawiające pozytywne i negatywne zachowania ludzi, np. wyrzucanie śmieci na trawę, w lesie, mycie samochodu przy jeziorze lub lesie, sprzątanie po pikniku, wyrzucanie śmieci do kosza itp. Dziecko ocenia zachowania po każdym z obrazków, podnosząc kciuk do góry kiedy jest poprawne, a opuszczając
go, kiedy jest niewłaściwe. Następnie odgrywa scenkę sytuacyjną. Bierze pudełko kartonowe, rozkłada je i rzuca na podłogę oraz przydeptuje. Dziecko po kolei opowiada co zrobił rodzic, dokonując oceny jego zachowania i mówiąc co powinien zrobić z pudełkiem.

  • „Pudełkowy świat” – zabaw konstrukcyjna inspirowana wierszem „Kosz” A. Frączek

Rodzic czyta dziecku utwór, omawiając z dzieckiem jego treść. Następnie biorą
się za budowanie zamków, domów, samochodów itp. z różnego rodzaju kartonowych pudełek dostępnych w domu.

  • „Pudełkowa matematyka” – zabawa matematyczna

Dziecko porównuje wielkość pudełek z poprzedniej zabawy z zastosowaniem określeń „mniejszy”/ „większy”, układa je w kolejności od najmniejszego do największego
i na odwrót, wkłada „jedno w drugie”, tworzy zbiory – przelicza elementy, wskazuje
gdzie jest mniej, a gdzie więcej.

  • „Pan języczek składa pudełko” – zabawa logopedyczna

Rodzic opowiada dziecku historyjkę, jednocześnie wykonując ćwiczenia buzi i języka. Dziecko naśladuje rodzica.

Pan Języczek jak codziennie udał się do swojej pracy (kląskanie). Otworzył okno,
żeby przewietrzyć pomieszczenie
(szerokie otwieranie buzi). Sprawdził czy ma wszystkie rzeczy potrzebne do składania pudełek (dotykanie czubkiem języka po kolei górnych zębów,
a następnie dolnych). Wyciągnął największe pudełko (ziewanie), po czym zaczął je sklejać (oblizywanie ust ruchami okrężnymi). Zmęczył się bardzo (pompowanie powietrza w usta – nadymanie policzków), więc postanowił odpocząć. Usiadł na krześle, ale szybko zasnął (głośne chrapanie).

  • „Pudełkowe zwierzaki” – przestrzenna praca plastyczna

Dziecko przy pomocy rodzica wykonuje wybrane zwierzęta z kartonowych pudełek
np.: kotki, pieski, lwy, papugi poprzez doklejanie elementów z papieru, kawałków materiału, pomponów, piórek, sznureczków itp., rysowanie. Po skończonej pracy dowolnie bawi się własnoręcznie wykonanymi zabawkami.

  1. Wielkie sprzątanie!
  • „Porządki” – słuchanie wiersza H. Wojciechowskiej-Wtórniak

Rodzic czyta dziecku utwór literacki, po czym podejmują rozmowę dotyczącą jego treści. Następnie szuka w domu przedmiotów do sprzątania, podając ich nazwę z podziałem
na sylaby. Wypowiada się także czy pomaga sprząta w domu oraz jakie czynności wykonuje.

  • „Co robię?” – zabawa naśladowcza

Rodzic demonstruje ruchem i głosem różne czynności związane z sprzątaniem domu:

- mycie okien (pucu, pucu);

- odkurzanie (buuu…);

- spryskiwanie mebli i wycieranie kurzu (psik, psik);

- mycie podłogi (chlap, chlap);

- zamiatanie (szu, szu).

Zdaniem dziecka jest odgadnąć, co to za czynność, nazwać ją i naśladować.

  • „Ciepło – zimno” – zabawa w szukanie ukrytego przedmiotu do sprzątania

Rodzic chowa przed dzieckiem ustalony wcześniej sprzęt. Zadaniem dziecka
jest jego odnalezienie na zasadzie słyszanego komunikatu słownego („ciepło” – gdy zbliża
się do przedmiotu, „zimno” – gdy idzie w złym kierunku) i podanie miejsca jego ukrycia,
np. w szufladzie, na stole, pod oknem itp.

  • „Co widzisz?” – zabawa doskonaląca pamięć wzrokową

Rodzic zaprasza dziecko do jednego pomieszczenia w domu, np. do kuchni lub łazienki. Dziecko uważnie się przygląda, starając się zapamiętać jak najwięcej szczegółów. Następnie prosi dziecko o wyjście. W tym czasie chowa jakiś przedmiot lub przestawia rzeczy.
Po powrocie dziecko mówi co się zmieniło. Zabawę powtarza się kilkukrotnie.

  • „W moim pokoju” – zabawa usprawniająca aparat artykulacyjny

Rodzic, prosi dziecko, aby wyobraziło sobie, że buzia to pokój, w którym panuje wielki bałagan. Wyjaśnia: Zaraz w nim posprzątamy. Wycieramy wszystkie kurze (przesuwamy czubek języka po zewnętrznej stronie górnych zębów, od lewej do prawej strony), myjemy okna, najpierw jedno, potem drugie (przesuwamy czubek języka po wewnętrznej stronie policzków), myjemy podłogę (dotykamy czubkiem języka raz górnych, a raz dolnych zębów). Pokój lśni czystością, jesteśmy zadowoleni ze swojej pracy (rozciągamy wargi w szerokim uśmiechu).

  •  „Sprzątamy pokój” – porządkowanie pomieszczenia

Rodzic nadzoruje pracę dziecka, które segreguje klocki, układa zabawki i książki na półkach, zamiata podłogę czy ściera kurze.

  • „Odpoczynek” – karta pracy

Rodzic po kolei mówi dziecku co znajduje się w pokoju i jak należy pokolorować poszczególne elementy. Dziecko najpierw odszukuje na obrazku rzeczy, które wymienia rodzic, a następnie koloruje je zgodnie z poleceniem.

  1. Szanujemy naszą planetę
  • „Niesamowite miejsca na Ziemi”

Dziecko z rodzicem ogląda dostępne w domu książki, albumy lub zdjęcia przedstawiające ciekawe miejsca na Ziemi. Dzielą się swoimi spostrzeżeniami. Można też posłużyć
się obrazkami znajdującymi się w Internecie. W przypadku posiadania w domu globusa, oglądanie na nim lądów i oceanów.

  • „Przeciwieństwa” – zabawa dydaktyczna

Rodzic przygotowuje dwa koła z papieru: zielone z uśmiechniętą buzią, symbolizujące przedmioty przyjazne dla naszej planety oraz czerwone ze smutną miną, symbolizujące przedmioty nieprzyjazne dla naszej planety. Na podłodze układa obrazki (narysowane
przez rodzica) przedstawiające: rower, samochód, torebkę foliową, siatkę z materiału, butelkę plastikową i szklaną, kosz na śmieci, niedopałek papierosa itp. W przypadku brak zdolności rysowania rodzic może posłużyć się innymi przedmiotami znajdującymi się w domu. Zadaniem dziecka jest ułożenie obrazków lub przedmiotów pod określonymi symbolami oraz uzasadnienie swoich wyborów.

  • „Czyste powietrze” – zabawa oddechowa na utrwalenie prawidłowego toru oddechowego

Dziecko z rodzicem leżą na podłodze. Wykonują głęboki wdech nosem, przenosząc proste ręce za głowę, następnie długi wydech ustami, ręce układając wzdłuż tułowia. Zabawa powtarza się kilka razy.

  • „Dbam o środowisko” – zabawa słowna

Dziecko kończy zdania rozpoczęte przez rodzica: Będąc na pikniku w lesie śmieci…,
Kiedy widzę na chodniku rozrzucone papiery, to…, Bawiąc się na podwórku nie skaczę
po kwiatkach, gdyż…
.

  • „Czysta planeta” – praca plastyczna z użyciem śmieci

Rodzic przygotowuje duże koło wycięte z grubego kartonu, które będzie Ziemią. Dziecko razem z nim przyklejają niebieskie worki na śmieci jako morza i oceany, kontynenty
z zielonych nakrętek od butelek, góry z gazet, pustynie ze skrawków papieru lub ścinków materiałów itp. Rodzic zachęca dziecko do wymyślenia hasła ekologicznego, np..:
Gdy o planetę dbasz, czyste powietrze masz! i zapisuje je na dole pracy.

Temat tygodniowy: Tam, gdzie Słońce, Księżyc i gwiazdy. (16-22.03.2020r)

  1. W Kosmosie
  • „Tajemnicze miejsce” - rozwiązywanie zagadki

Rodzic czyta zagadkę, prosząc dziecko, aby się zastanowiło, o jakie tajemnicze miejsce chodzi:

Chciałbym tam wyruszyć i zwiedzać planety.

Jednak za daleko tam, niestety.

A jeśli otrzymam taki dar od losu,

To wyruszę pewnie na podbój …

Rodzic zachęca dziecko do rozmowy, zadając pytania:Jak wygląda Kosmos?Czy jest kolorowy, a może czarno - biały?

Jak myślisz, czy słychać tam jakieś dźwięki?Czy żyją tam jakieś stworzenia, zwierzęta, a może rośliny? itp.

  • „Poznajemy Kosmos” - rozmowa na podstawie ilustracji, zdjęć, filmów edukacyjnych dostępnych w Internecie lub prezentacji multimedialnej (w załączniku).

Prezentowanie Układu Słonecznego, planet, gwiazd; wskazywanie różnic między planetami, określanie wielkości, kolorów, obecności pierścieni, nazywanie planety, na której mieszkamy; określanie, gdzie znajduje się Kosmos: blisko- daleko, wysoko – nisko.

  • „Kształty planet” – określanie kształtu planet, w szczególności Ziemi

Dziecko wyszukuje w swoim otoczeniu kształtów podobnych do planet, nazywa okrągłe przedmioty, dzieląc je na sylaby wraz z wyklaskiwaniem.

  • „Jak powstaje cień” – poznanie zjawiska powstawania cienia

Rodzic wyjaśnia: Bardzo dawno temu, kiedy podróże w Kosmos nie były możliwe, nie istniały jeszcze rakiety kosmiczne, ludzie byli ciekawi, jaki kształt ma planeta, którą zamieszkują – czyli Ziemia. Udało im się to dzięki obserwacji cienia rzucanego przez Ziemię na Księżyc. Następnie rodzic tworzy w pokoju lub łazience półmrok, dziecko zabiera różne przedmioty Wspólnie oświetlają je latarkami i obserwują ich cień. Bawią się w ten sposób kilka minut.

  • Układ Słoneczny – kolorowanka (w załączniku do wydruku)
  1. Słońce – źródło światła
  • „Budujemy słońce” – zabawa konstrukcyjna

Rodzic prosi dziecko, aby zbudowało na podłodze słońce z klocków dostępnych w domu.

  • „Światło” – słuchanie opowiadania W. Widłaka

Rodzic czyta dziecku utwór literacki, po czym rozmawiają na temat jego treści, poszukując odpowiedzi na pytanie: Skąd przychodzi światło?

  • „W ciemności” – zabawa doskonaląca zmysł dotyku

Rodzic zasłania dziecku chustką lub szalikiem jego oczy i prosi o rozpoznawanie wybranych przez niego przedmiotów za pomocą dłoni.

  • „Naturalne i sztuczne źródła światła” – zapoznanie ze źródłami światła

Naprzemiennie rodzic pokazuje dziecku na Internecie obrazki przedstawiające różne źródła światła (Słońce, gwiazdy, Księżyc, błyskawica, zorza polarna, organizmy żywe – świetliki czy ryby głębinowe; świece, ognisko, lampy, żarówka, latarka, latarnia, świetlówka, laser itp.). Dziecko nazywa, to, co widzi i stara się z pomocą dorosłego powiedzieć, czy światło jest naturalne, czy sztuczne (stworzone przez człowieka). Przed pokazem ilustracji rodzic wyjaśnia: Największym naturalnym źródłem światła jest Słońce, bez którego nie istniałoby życie na Ziemi.

  • „Słońce” – praca plastyczna

Dziecko przy pomocy rodzica nakleja płytę CD za pomocą taśmy klejącej lub kleju do niebieskiej kartki. Przykleja do niej promienie wykonane z różnych materiałów: klamerek do bielizny, wałeczków zrobionych z krepiny, słomek do napojów. Z plasteliny dokleja oczy oraz usta. Po skończeniu porządkuje stanowisko pracy.

  1. Gwiazdy i gwiazdeczki
  • „Co zdobi niebo nocą?” – rozwiązywanie zagadki

Rodzic czyta dziecku zagadkę, prosząc Go o podanie odpowiedzi:

Niebo zdobią one w nocy,

Mają Księżyc do pomocy.

Mogą spada też na Ziemię,

Powiedz wtedy swe życzenie.

Następnie rodzic pyta dziecko, gdzie w pokoju ukryły się gwiazdki, np. na stole, pod krzesłem, w szafce, obok okna itp. Wcześniej wycina klika gwiazdek z papieru i rozkłada je w różnych częściach pomieszczenia. Dziecko określa położenie papierowych gwiazdek. Po czym zbiera je i przelicza w dostępnym dla siebie zakresie.

  • „Luneta i planeta” – wiersz logopedyczny

Rodzic pokazuje na Internecie obrazek przedstawiający lunetę i w prosty sposób wyjaśnia
jej działanie. Po czym czyta po wersie wiersz, a dziecko powtarza, precyzyjnie wymawiając głoski:

  1. i W. Szwajkowscy - „Luneta i planeta”

Lu -lu, lu –lu, mam lunetę,

mogę śledzić nią planetę.

Ole – ole, ole – ole,

ale ja kometę wolę,

ala – ala, ala – ala,

gdy od Ziemi się oddala,

al –al –al, al –al,

i jak leci w dal.

  • „Gwiazdozbiór” – oglądanie ilustracji z gwiazdami na Internecie

Dziecko swobodnie wypowiada się na temat oglądanych gwiazd, dzieląc się z rodzicem własnymi spostrzeżeniami.

  • „Gwiazdka” – słuchanie opowiadania P. Beręsewicza (w załączniku)

Rodzic czyta dziecku utwór literacki, a po jego zakończeniu rozmawiają wspólnie na temat jego treści oraz opowiadając o swoich marzeniach.

  • „Kosmiczne rytmy” – zabawa rozwijająca logiczne myślenie

Rodzic trzykrotnie układa na podłodze lub na stole klocki w dwóch kolorach. Dziecko dostrzega układ rytmiczny i kontynuuje jego układanie. Zabawę powtarza się kilkukrotnie zmieniając kolory klocków.

  • „Gwiazda” – karta pracy

Dziecko rysuje ołówkiem po śladzie gwiazdę, łącząc kropki a następnie koloruje ją na żółto. Rodzic zwraca uwagę na chwyt narzędzia pisarskiego w trakcie pracy, w razie potrzeby poprawia jego trzymanie.

Dla chętnych:„Kolorowe gwiazdki” – eksperyment z wodą i cukrem

Dziecko z pomocą rodzica wlewa trochę zimnej wody do przezroczystej, płaskiej miski lub talerza. Następnie biorą kilka kostek cukru i w każdej umieszczają kilka kropel farby lub barwnika spożywczego, np. na kilku kostkach kolor żółty, na kilku niebieski. Wkładają kostki do miski z wodą, zostawiają pomiędzy nimi odstęp. Przez chwilę obserwują, co się dzieje. Cukier rozpuszcza się w wodzie razem z barwnikiem, tworząc kolorowe „gwiazdki”.

  1. Pan Księżyc
  • „Świecący rogal” – rozwiązywanie zagadki

Rodzi czyta zagadkę i prosi o odpowiedź:

Świeci rogal na niebie.

O odpowiedź proszę ciebie. (księżyc)

Rodzic prosi dziecko, aby wskazało ręką na miejsce występowania księżyca (ręka uniesiona do góry w kierunku nieba).

  • „Kosmiczne miny” – zabawa naśladowcza

Dziecko z rodzicem siedzą naprzeciwko siebie. Przekazują sobie nawzajem śmieszne miny, po czym je powtarzają.

  • „Tajemnice Księżyca” – rozmowa kierowana na podstawie ilustracji Księżyca dostępnych w Internecie lub posiadanych w domu książkach czy atlasach

Rodzic z dzieckiem oglądają księżyc i jego fazy. Dorosły wyjaśnia, że Księżyc jest jasny tylko dlatego, że jest oświetlony przez Słońce; nie zmienia kształtów, zmienia się tylko obszar oświetlonej części.

  • „Księżycowa matematyka” – zabawa matematyczna na podstawie wiersza  E. Pyczek

Rodzic czyta wiersz i prosi, by dziecko wyobrażało sobie to, o czym jest w nim mowa:

  1. Pyczek – „Rogalik”

Ile rogów ma rogalik?

Sprawdzę: jeden, dwa.

Piekarz robi księżyc z ciasta –

on się na tym zna.

Chudy księżyc.

Dodaj teraz

sezam albo mak.

Gdy rogalik się upiecze,

schrupię go raz, dwa.

Rodzic prezentuje prawdziwe rogaliki. Zadaje pytanie: Czy są podobne do tych z wiersza? Jaki maja kształt? O przypominają? Następnie dziecko przelicza, ile rogów mają dwa, trzy, cztery rogaliki. Na zakończenie ze smakiem je zajadają lub jeśli nie są słodkie wykonują wspólnie księżycowe kanapki przy użyciu pieczywa typu rogal. Najpierw dzielą się obowiązkami w ich przygotowaniu (krojenie rogala i warzyw, smarowanie masłem, układanie produktów na pieczywie), po czym z apetytem je kosztują.

  • „Księżycowe kołysanki” - zabawa słowna inspirowana muzyką

Dziecko leży wygodnie na poduszkach, kocu czy materacu i słucha wybranych przez rodzica kołysanek. Następnie kończy zdania rozpoczęte przez dorosłego: Kiedyś śniło mi się…, Miałam/miałem piękny sen, w którym…, Gdy zamykam oczy….

  • „Księżyc” – przestrzenna praca plastyczna

Dziecko wykonuje dowolną techniką przestrzenny księżyc z dostępnych w domu materiałów, inspirując się pomysłami rodzica lub uformować z gazety księżyc czy przeciąć papierowy talerzyk na jego kształt i pomalować go na żółto. Po wyschnięciu należy dokleić żółty trójkąt z papieru, który będzie nosem, oko z cekina lub narysowane czarnym flamastrem, usta zaś z kawałka drucika lub plasteliny.

  1. Kosmiczna podróż
  • „Rakiety kosmiczne” – zabawa konstrukcyjna

Rodzic pokazuje dziecku dostępne w Internecie zdjęcia rakiet kosmicznych oraz czyta ciekawostki na ich temat.  Potem zachęca dziecko do zbudowania własnej rakiety z przedmiotów codziennego użytku jak: pudełka, słoiki i inne.

  • „W Kosmos zabierzemy” – zabawa słowna

Dziecko zastanawia się i wybiera cztery przedmioty, które zabrałoby ze sobą w Kosmos. Układa je obok wcześniej wybudowanej rakiety. Po kolei nazywa wybrane rzeczy, uzasadniając rodzicowi swój wybór, np. Spakowałam/spakowałem łyżkę, żeby można zjeść zupę i piłkę, żebym mogła/mógł się pobawić. Wzięłam/wziąłem też chusteczkę higieniczną, żebym w razie kataru mogła/mógł się wysmarkać i butelkę wody, gdyby zachciało mi się pić. itp.

  • „Balonowe rakiety” – eksperymenty z balonami

Rodzic nadmuchuje balon, nie zawiązując końcówki. Dziecko próbuje złapać wypuszczony przez niego balon. Uciekające powietrze sprawia, że nie da się przewidzieć, w którą stronę poleci balon. Następnie rodzic przygotowuje kawałek cienkiego sznurka długości ok. 5 m. Na sznurek nawleka słomkę. Końce sznurka przywiązuje do dwóch krzeseł i odsuwa je od siebie tak, aby przymocowany  do nich sznurek był napięty. Następnie pompuje balon, skręca końcówkę i spina go spinaczem biurowym, tak aby nie uciekało powietrze. Przeciąga słomkę na jeden koniec sznurka i za pomocą taśmy klejącej przymocowuje balon do słomki (tak, żeby balon, mógł swobodnie przesuwa się wraz ze słomką po sznurku). Ostrożnie usuwa spinacz, puszcza balon a dziecko obserwuje, jak daleko leci. Rodzic wyjaśnia: Powietrze wewnątrz balonu znajduje się pod ciśnieniem, ponieważ balon próbuje je zgnieść. Kiedy usuwa spinacz ciśnienie wypycha powietrze na zewnątrz. Wylatuje ono w jednym kierunku, odpychając balon w kierunku przeciwnym, tak jak rakietę. „Rakieta” – kolorowanka